 
درياچهها و تالابهای
قابل سرمایه گذاری
درياچه نئور
 درياجه نئور در فاصله 42 كيلومتري جنوبشرقي اردبيل ، در ارتفاع 2480 متري ازسطح دريا قرار دارد . راه اصلي دسترسي - درياچه نئور جاده روستايي آسفالته به طول 13 كيلومتر ميباشدكه از كيلومتر 29 جاده بين شهري اردبيل - خلخال در محل قريه بودالالو به طرف شرق منشعب ميشود. اين جاده بعد از رسيدن به حاشيه درياچه بصورت خاكي ادامه مييابد ومناطق ييلاقي پيراموني را به مراكز شهري مربوط ميسازد.اين جادهها منحصرا جيپرو و از جمله راههاي عشايري ميباشد كه در سالهاي اخير احداث شدهاند. در اطراف درياچه نئور چشمههاي گسلي فراواني وجود دارد .
منطقه و درياچه نئور از جمله سيستمهاي طبيعي شناخته شده استان است . ايندرياچه از ديرباز به سبب پرورش ماهي قزل آلاي رنگين كمان و كيفيت بينظير پروتئينسفيد توليدي شهرت دارد و در بين عرصههائي كه در حال حاضر مورد استفاده تفرج قرارميگيرد متقاضيان خاص خود را دارد . تقاضاي كنوني درياچه عموما بر صيد ورزشيماهي با قلاب استوار است و زمان فعاليت آن در صورت ماهيدار شدن درياچه عمدتا اوايل خرداد ماه لغايت پايان شهريور ماه ميباشد . بديهي است كه از استعدادها وقابليتهاي منطقه نئور چنانچه شايسته است استفاده به عمل نميآيد . تفرجهاي منطقهنئور علاوه بر صيد ورزشي ماهي باقلاب عمدتا شامل ورزشها و تفريحات آبي ، طبيعتگردي و ورزشهاي زمستاني ميتواند باشد . استفاده از قايقهاي پارويي وبادباندار از تفرجهاي دلپذير تابستانه در درياچه نئور است و هم چنين يكي از جاذبههايبينظير منطقه نئور استفاده از سكوت و آرامش در كنار درياچه ميباشد .
وجود قابليتهايي چون زندگي كوچ نشيني و عشايري ، جوامع روستايي اطراف(شاهسونها) ، زنبورداري ، ماهيگيري تفنني ، پرورش ماهي سرد آبي قزل آلاي رنگينكمان كه در درون درياچه و با رقص زيباي خود جذبه خاصي ايجاد ميكند ، چشمههايمعدني سرد و جويبارهاي كوچك در اطراف درياچه با حركت و صداي دلنواز آب به عنوان عنصر پيوند دهنده اكوسيستمهاي مختلف ، تلفيق صخره ، سنگ ، آب ، فون و فلور وتوپوگرافي و نيز چشم انداز مسير 13 كيلومتري بودالالو تا نئور كه شهر اردبيل زير پاي ناظر قرار ميگيرد و عناصر طبيعي ديگر موجود در سايت بر محيط بكر، دستنخورده و به دور ازمشكلات بحران زاي شهري نئور گواهي داده و ارزش اكوتوريستي اين سايت را به رخدنياي سربي موجود ميكشد .
تالاب شورابيل
 درياچه شورابيل به صورت يك حوضه بسته رسوبي در يك ناوديس نا متقارن كمعمق در كوهپايههاي جنوب شهر اردبيل ( رسوبات نئوژن ) به وسعت 170 هكتار و در محدوده شهر واقع شده است . پيرامون درياچه را تپه ماهور فرا گرفته، بلندترين اين برجستگيها پادگانه آبرفتيبلندي است و در غرب درياچه با دامنههاي پر شيب ديده ميشود . ارتفاع درياچه از سطحدريا 1365 متر ميباشد و نسبت به شهر اردبيل در بلندي قرار گرفته است .
در شرايط موجود تأسيسات و امكاناتي در سايت شورابيل احداث شده است كه از استقبال زيادي از سويشهروندان روبرو است . آب و هواي مطبوع و خنك درياچه در فصلهاي گرم ( بهار و تابستان ) يكي از عواملترغيب مسافران و گردشگران براي بازديد از درياچه است همچنين ارتفاع نسبيدرياچه از شهر اردبيل و طبيعتا داشتن ميكروكليمايي مطبوعتر نسبت به شهر ، درجذب شهروندان به مجموعه موثر ميباشد . از طرف ديگر، فضاهاي تقويت كننده فراوان از قبيل يادمانهاي تاريخي و باستاني ، شهرتوريستي سرعين با آبگرمهاي معدني فراوان ، توده سبلان با قابليتهاي متنوع ومنابع توريستي ديگر اعم از شاخههاي مختلف ( عشايري ، فرهنگي ، ورزشي ،غذايي و ... ) در فواصل تقريبا نزديك به شورابيل ، سطح تقاضاي تفرجگاهي آن را بهطور ويژهاي براي مسافران و گردشگران افزايش داده است .
درياچه قله سبلان
 دهانهآتشفشان اصلي يا قله سلطان سبلان با سيستم پيچيده محيطي از ويژگيهاي كم نظيريبرخوردار است . دهانه قيفي شكل آتشفشان در حال حاضر به صورت درياچه بسيارزيبائي درآمده است كه در نوع خود كم نظير و از پديدههاي نادر طبيعي ميباشد . آب ايندرياچه از جمع شدن تدريجي آبهاي حاصل از ذوب برف و يخچالها و نزولات جويتأمين ميشود .
درياچه بيضي شكل بوده و اندازه قطر بزرگ آن با جهت شرقي - غربي حدود 180متر و قطر كوچك حدود 80 متر طول و وسعت درياچه بالغ بر 12000 متر مربع است . آبآن صاف و زلال و درجه حرارت آن در ماههاي گرم نيز در حد صفر است . سطح درياچهاكثر ايام سال منجمد و پوشيده از يخ و برف ميباشد و در طول سال حدود 2 الي 3 ماه(ماههاي تير ، مرداد و شهريور) با توجه به شرايط اقليمي سالانه منطقه ، باز است . آبدرياچه از آبراهه خروجي چند متري بطرف ورودي شرقي جاري سپس در زمين فروميرود .
با اين كه اكثر ماههاي سال سطح درياچه يخبندان و شرايط زيستي به حداقل تقليلمييابد با اين حال در تابستان بالاخص مرداد ماه چنانچه از ارتفاعات ( تيغهها ) مشرفبه درياچه ، به آب نظاره كنيد درياچه سبز رنگ به نظر ميرسد كه حاكي از رشدجلبكهاي سبز - آبي در آن ميباشد . علاوه بر جلبكهاي سبز - آبي كه بيشتر ازگروه كلروفيسهها و سيانوفيسهها هستند جانوراني از سخت پوستان كه به زيررده استراكودا تعلق دارند در جمعيت بسيار بالا در درياچه زيست مينمايند .
 علاوه بر درياچههايي که بطور تفصيلي مورد بررسي قرار گرفت، در محدوده مطالعاتي درياچههاي مصنوعي، آبگيرها و تالابهايي وجود دارد که به نام و موقعيت مکاني آنها اشاره ميشود:
در محدوده شهرستان اردبيل
درياچههاي پشت سد خاكي پير آلقير، آلوچه، بيلهدرق، اسب مرز، درياچههاي مخزني كمي آباد، اسكي شهر ، نوشهر ، شيخ احمد، گلمغان ، ملااحمد 1، ملااحمد 2، شورگل (پيرسحران) ، كرده ده ، شهريور، صومعه، اردي يامچلو، قزيل گوللر ، قزل بره گولي و ساري گول.
در محدوده شهرستان نير
قوري گول گوئرچين و درياچه سد مخزني مستان آباد.
در محدوده شهرستان نمين
درياچه هاي مخزني سوها و آقازمان.
در محدوده شهرستان مشگينشهر
درياچههاي مخزني دوشانلو، لنج آباد ، مزرعه جهان، اينجهلو، گل تپه ، طاووس گولي، آت گولي ، قره گولداغ، قرهگول، ميدان هوشنگ ، قره قيه، قصابه ، انار، ارباب كندي ، نيگجه و سبلان ( گيبگلو )
در محدوده شهرستان کوثر منطقه خلخال
درياچه مخزني هريس ، گنجگاه ، پردستلو، نيلق ، قره قشلاق ، ايلخچي ، سكرآباد، گيوي عليا، قوزلو وكلور
| 
