 
ارتفاعات و قله های
داری پتانسیل سرمایه گذاری
رشته كوه سبلان
 رشته آتشفشاني سبلان از دره قرهسو در شمال غربي اردبيل شروع شده و در جهتشرقي - غربي به طول 60 كيلومتر و عرض تقريبي 48 كيلومتر تا كوه قوشاداغ در جنوبشهرستان اهر آذربايجانشرقي امتداد مييابد . اين كوهستان از شرق و شمال و جنوب بهكلي از كوههاي ديگر مجزا ميباشد . فقط در طرف مغرب رشته قوشاداغ آنرا به جبالقرهداغ (سياه كوه) متصل مينمايد . اين كوهستان از شهر اردبيل مثل عقابي به نظرميرسد كه بالهاي خود را باز كرده است زيرا قلل هرم و بابامقصود و حاج زال (بزداغ) درجنوب قله اصلي و ارتفاعات يارپاخ قزل داغ و يه هرلي در شمال آن مثل دوبال در طرفينقرار گرفتهاند و قله اصلي مانند سرعقاب در وسط آنها واقع شده است . ولكانيت سبلان كه بلندترين توپوگرافي منطقه و حتي آذربايجان را تشكيل ميدهد داراي سه دهانه ( مخروط آتشفشاني ) است كه مخروط اصلي سبلان سلطان و دومخروط ديگر را هرم داغ يا سبلان كوچك و كسري يا آقام داغ مينامند .
اين توده قلههاي متعددي دارد كه از نظر ارتفاع و بلندي و ويژگيهاي كوهنوردي وراهپيمائي حائز اهميتاند. بلندترين قله توده سبلان كه در اثر آتشفشان شكل مخروطي گرفته به سلطانمعروف است و با ارتفاع بيشينه 4844 متر از سطح دريا بلندترين نقطه آذربايجانميباشد . حد شرقي فرورفتگي كالدرا در دامنه شرقيي سلطان كاملا مشخص است.
دهانهآتشفشان اصلي يا قله سلطان با سيستم پيچيده محيطي از ويژگيهاي كم نظيريبرخوردار است . دهانه قيفي شكل آتشفشان در حال حاضر به صورت درياچه بسيارزيبائي درآمده است كه در نوع خود كم نظير و از پديدههاي نادر طبيعي ميباشد .
رشته كوه سبلان در ناحيه مركزي كه در آن قلل سلطان ، هرم و كسري قرار دارند داراي حجم گستردهاي از يخچالهاي طبيعي دائمي است كه عمري به درازاي عمركوهستان دارند.يخچالها بخشي از سيستم اين توده ميباشند و جذابيت خاصي به اينتوده ميبخشند.
ييلاقات كوهستان سبلان كه از منحني ميزان 2500 متر به بالا تا حد رويش گياهگسترش دارند وسيعترين و مهمترين نواحي ييلاقي استان هستند . يكي از مهمترينعلل پيدايش دامداري متحرک در استان وجود مراتع سبلان ميباشد كه به عشاير كوچ نشين امكان ميدهد دامهاي خود را در فصل گرما به چراگاههاي اين منطقه انتقالدهند و در مراتع سرسبز آن تعليف نمايند .
ويژگيهاي ييلاقات سبلان تنها در ارزشهاي مرتعي و چراگاهي آن خلاصه نميشود ،بلكه وجود چشمههاي گوارا و درههاي سرسبز و پرآب نظير گلستان ( الوارس ) ، موئيل(مشگين شهر) شيروان دره (لاهرود)، گنزري (لنج آباد) ، قوتورسوئي (انار) و ... نقاط بسياردلپذيري را به خصوص در اواخر بهار و اوايل تابستان براي علاقمندان و متقاضيان ايجادمينمايد.
رشته كوه باغرو (تالش)
 باغرو طولانيترين رشته كوه در استان اردبيل ميباشد . اين رشته امتداد سلسلهجبال البرز است كه از خراسان تا قفقاز كشيده شده است . رشته كوه باغرو در موازات كنارهدرياي خزر سرتاسر شرق استان را فرا گرفته و خط الرأس آن حوزه خزري را از استان اردبيل جدا ميكند . اين رشته كوه از منتهياليه شرقي كوههاي صلوات (برزند) آغاز و درسرتاسر حدود شرقي استان با افزايش تدريجي ارتفاع به طرف جنوب كشيده شده است ودر خارج حدود استان ، سرانجام به رشته كوه البرز ميپيوندد. رشته كوه باغرو در قسمتهايمختلف خود به نامهاي پشته سارا ، تالش ، پلنگا نيز ناميده ميشود . رشته پلنگا در حواليدرياچه نئور از رشته اصلي منشعب و در سراسر شهرستان خلخال كشيده شده است .بلندترين نقطه اين شاخه فرعي قله 3322 متري آق داغ و كوههاي پلنگا ( 2886 متر ) ،سهدي ( 2715 متر ) و ازنو ( 2412 متر ) ، از ديگر قلل آن ميباشند . بهترين نواحي ييلاقي اين رشته كه از نظر گردشگري حائز اهميت است . ييلاقاتآقچاي در محور بين شهري اردبيل - آستارا ، حوزه آبخيز درياچه نئور و ييلاقات اندبيلدر محور بين شهري خلخال - اسالم ميباشد . در نواحي ييلاقي آق چاي و اندبيل سيماي كوهستاني - جنگلي و در ناحيه نئورتلفيق مورفولوژي كوهستاني - مرتعي با چشم انداز آبي درياچه موقعيت گردشگري كمنظير به اين مناطق بخشيده است.
| 
